กุญแจที่นำไปสู่การปฏิบัติความศรัทธา

กุญแจที่นำไปสู่การบรรลุภารกิจของพวกเราคืออิไต โดชิน

วารสารเมียวเคียว มิถุนายน 2014 (หน้า 11-13)

 

ขณะที่พวกเราทำความรู้จักกับบางคนมากขึ้นจากการรับประทานอาหารหรือการเดินทาง ซึ่งทำให้พวกเรามีความสนิทกันมากขึ้น หรือทำให้พวกเรายิ่งห่างจากบุคคลนั้นมากขึ้นได้ การใช้เวลาอยู่กันมากขึ้น (ก็พอจะแปลได้ว่า) ทำให้ยอมรับลักษณะของบุคลิกภาพกันมากขึ้นอย่างชัดเจน และมีความเห็นด้านบวกหรือลบต่อกัน

ถ้าท่านมีแนวโน้มเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียว ท่านไม่จำเป็นต้องแสดงพฤติกรรมประหลาดหรือข้อบกพร่องต่อผู้อื่น ในทางตรงข้าม ถ้าท่านอยู่ในชุมชน ข้อเสียของท่านก็จะแสดงออกมาเองได้อย่างชัดเจน คนที่ร่วมกิจกรรมชุมชนอาจจะติดร่างแหเข้าไปสู่ความขัดแย้งจากการยึดเอาตนเองเป็นที่ตั้ง  โดยปัญหาเริ่มต้นจากคน 2 คน ต่อมาก็ขยายวงกว้างขึ้นจนเป็นไปทั้งกลุ่ม

ทุกคนมีความต้องการเป็น “อิสระ” ไม่ถูกสั่งให้ทำโน่นทำนี่ และได้มีส่วนร่วม เมื่อมีคน 100 คน ก็จะมี 100 ความคิด การรับรู้ นิสัยการพูดจาและพฤติกรรม ปัญหาคือว่าแต่ละคนมีความเชื่ออย่างหนักแน่นว่าตนเองถูกต้อง มนุษย์ปุถุชนมีความโลภ โกรธ หลง ทะนง และสงสัย  พวกเรารู้ว่ามันมีอยู่ในตัวพวกเราเอง แต่มันยากอย่างยิ่งที่จะกำจัด ความดื้อดึงและนิสัยด้านลบต่างๆคือการปรากฏขึ้นของเหตุและผลในอดีต และมันสามารถมีผลต่อบุคลิกภาพของพวกเรา

ในสถานการณ์ตึงเครียดหรือสถาณการณ์ที่ไม่ปกติ พวกเราอาจจะปฏิเสธทุกสิ่งที่ตนไม่ชอบ  ในการอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม กิจกรรมนั้นจะยากที่จะดำเนินไปอย่างราบรื่นเมื่อแต่ละคนทำตามที่ตนชอบหรือที่ตนสนใจ ดังนั้นเราจะพบได้ว่ามันมีความขัดแย้งทางความคิดในสภาวะที่คนอยู่กันเป็นกลุ่ม  ทั้งนี้เนื่องมาจากความแตกต่างของแต่ละคน มันจึงยากที่จะสร้างอิไต โดชิน ถึงแม้ว่าปัจจุบันพวกเราปฏิบัติธรรมะสูงสุดในฐานะผู้ติดตามพระนิชิเร็น ไดโชนิน ไม่มีใครเลยที่อยู่ในภูมิชีวิตที่รู้แจ้ง

เมื่อเกิดความขัดแย้งทางอารมณ์ภายในกลุ่ม การรักษาความสงบจะเป็นเรื่องยากมาก แม้กระนั้น หัวใจของการโคเซ็น-รุฝุอยู่ที่การสร้างอิไต โดชินทั้งๆที่มีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์

พวกเราสามารถทำให้เกิดอิไต โดชินได้อย่างไร?  พระสังฆราชนิชิเนียว โชนินมอบคำแนะนำดังต่อไปนี้:

“ความสำคัญของการทำให้เกิดอิไต โดชิน คือสิ่งที่พวกเราให้ความสนใจในแง่ของการหลอมรวมจิตใจเข้าด้วยกัน หากพวกเรามีความปรารถนาที่จะควบคุมผู้อื่นเนื่องจากมีอคติว่าความคิดของตนเองเท่านั้นถูกต้องนั้น นี่ถือว่าเป็นการสร้างความขัดแย้ง และนี่คือวิธีซึ่งพวกเราไม่สามารถสร้างอิไต โดชิน  พวกเราจะทำได้อย่างไรหรือ?  พวกเราต้องตั้งจิตไปที่การโคเซ็น-รุฝุ และยึดถือว่าการโคเซ็น-รุฝุเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เมื่อพวกเราขจัดความคิดเห็นที่ยึดตัวเองเป็นที่ตั้ง มอบหัวใจแด่พระพุทธะ และอุทิศชีวิตของพวกเราเพื่อการโคเซ็น-รุฝุ เมื่อนั้นจิตใจของพวกเราจะเป็นหนึ่งเดียวในที่สุด” (ชินเกียว โยบุน เล่ม 3, หน้า 51)

พระสังฆราชเน้นความสำคัญที่ว่าขอให้สมาชิกทุกคนตั้งจิตไปที่การโคเซ็น-รุฝุ  เมื่อไม่มีกิจกรรม จะไม่มีความขัดแย้ง แต่พวกเราไม่สามารถหยุดกิจกรรมเพียงแค่หลีกเลี่ยงความขัดแย้ง  พวกเราต้องพยายามเพื่อการโคเซ็น-รุฝุและพัฒนาสมาชิก

ความคาดหวังที่เห็นแก่ตัวรวมทั้งความคิดที่ว่าบางคนควรจะทำบางสิ่งให้ฉัน หรือควรจะทำบางสิ่งบางอย่างด้วยวิธีนี้ เพื่อที่จะแน่ใจว่ากิจกรรมจะดำเนินอย่างราบรื่นและอย่างได้ผล พวกเราต้องแจ้งและสื่อสารซึ่งกันและกัน

ถ้าคนขับรถทุกคนเคารพกฎจราจรอยู่เสมอ พวกเราสามารถลดอุบัติเหตุทางจราจรอย่างน่าประทับใจ และเช่นกัน หากในกลุ่มฮกเคโคของพวกเราทุกคนปฏิบัติตามระเบียบปฏิบัติก็จะป้องกันมิให้เกิดปัญหา หรือปัญหาส่วนใหญ่จะได้รับการแก้ไข นี่คืออิไต โดชินถูกสร้างได้อย่างไร พระนิชิเร็น ไดโชนินอธิบายวิธีปฏิบัติความศรัทธาของพระสทาปริภูตโพธิสัตว์ (ฟุเคียว) โดยการแสดงความเคารพต่อธรรมชาติพุทธะภายในมวลมนุษย์  ในบทธรรมนิพนธ์ “การดูหมิ่นธรรม 14 ประการ” ท่านกล่าว:

“คนๆหนึ่งที่ยึดมั่นสัทธรรมปุณฑริกสูตรจะบรรลุพุทธภาวะอย่างแน่นอน ถ้าใครก็ตามดูถูกบุคคลเช่นนั้น (ที่ยึดมั่นธรรมะ)  การกระทำนี้ก็เหมือนกับการดูถูกพระพุทธะ” (ชินเพ็น หน้า 1047)

พวกเราควรจะสำรวจท่าทีของตนเองต่อพระสงฆ์และเพื่อนสมาชิกฮกเคโคที่ยึดมั่นธรรมะ  ถ้าพวกเรามองหรือปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างไม่เคารพ การทำเช่นนี้เท่ากับไม่เคารพพระพุทธะ พระนิชิเร็น ไดโชนินสอนว่าบาปกรรมของคนๆหนึ่งมากเหลือเกินเมื่อคนๆนั้นดูหมิ่นบุคคลที่ยึดมั่นธรรมะแม้ว่าด้วยคำพูดเดียว ไม่ว่าสิ่งที่พูดเป็นจริงหรือไม่ ผลของการกระทำนี้ร้ายแรงกว่าการดูหมิ่นพระศากยมุนีเป็นเวลา 1 กัป  ในบทธรรมนิพนธ์ฉบับเดียวกัน พระนิชิเร็น ไดโชนินประกาศ:

“ถ้าบุคคลหนึ่งสอนคำหนึ่งหรือวลีหนึ่งของสัทธรรมปุณฑริกสูตรแก่ผู้อื่น ท่านต้องยืนขึ้นและต้อนรับเขาแต่ไกล แสดงความเคารพเขาเหมือนกับที่ท่านแสดงต่อพระพุทธะ ท่านต้องเคารพซึ่งกันและกันในฐานะพระพุทธะ” (อ้างแล้ว)

พระนิชิเร็น ไดโชนินสอนพวกเราว่าพวกเราต้องเคารพซึ่งกันและกัน เนื่องจากพวกเรายอมรับและยึดมั่นธรรมะ  ในสาสน์ปีใหม่ พระสังฆราชนิชิเนียว โชนินกล่าว:

“องค์กรที่รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีอัตราความสำเร็จมากกว่ากลุ่มบุคคลที่ต่างกายต่างใจพวกเราต้องรวมกันด้วยจิตใจต่างกายใจเดียว นี่คือกุญแจที่นำไปสู่การบรรลุภารกิจของพวกเราสำหรับปี ค.ศ. 2015 และ 2021 อย่างประสบความสำเร็จ” (วารสารได-นิชิเร็น มกราคม 2014)

ขอให้พวกเราจำคำแนะนำนี้เกี่ยวกับอิไต โดชินและพยายามเพื่อบรรลุเป้าหมายของพวกเราสำหรับปีนี้

วารสารนิชิเร็น โชชูรายเดือน กันยายน 2014 หน้า 20-21

 

ข้อความอธิบายเพิ่มเติม

การโคเซ็น-รุฝุ: คำนี้หมายถึงสภาพซึ่งทุกคนทั่วโลกศรัทธาศาสนาพุทธของพระนิชิเร็นไดโชนิน, นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวแห่งมหาธรรมเร้นลับ 3 ประการ

คำนี้อยู่ในบท “พระไภสัชยราชโพธิสัตว์” (ยกุโอ โบซัตสึ; บทที่ 23)ของสัทธรรมปุณฑริกสูตรซึ่งกล่าว:

“ในสมัย 500 ปีที่ 5 หลังจากการปรินิพพานของตถาคต[พระศากยมุนี] ธรรมะจะถูกเผยแผ่ไปทั่วโลก” (โฮเคเคียว หน้า 539)

ข้อความนี้ชี้ให้เห็นว่าในสมัยปัจฉิมธรรม 2000 ปีหลังจากการปรินิพพานของพระศากยมุนี คำสอนสัทธรรมปุณฑริกสูตรจะเป็นประโยชน์ต่อทุกคนทั่วโลก

 

พระสทาปริภูตโพธิสัตว์ (ฟุเคียว-โบสัตสึ): ปรากฏตัวในสมัยรูปธรรมหลังจากการดับขันธ์ของพระภีษมครรชิตสวรราชพุทธะ (อิอนโนะ-บุตสึ) และเทศนาว่าในตัวมนุษย์ปุถุชนทุกคนมีธรรมชาติพุทธะ พระสทาปริภูตโพธิสัตว์แสดงการปฏิบัติ “การแสดงความเคารพ” โค้งแสดงความเคารพทุกคนที่เขาพบขณะที่เขาท่องวลีดังต่อไปนี้:

“อาตมามีความเคารพท่านสุดซึ้ง อาตมาไม่กล้าปฏิบัติต่อท่านด้วยการดูหมิ่นหรือความทะนงตัว ทำไมล่ะ?  เนื่องจากทุกท่านกำลังปฏิบัติวิถีทางโพธิสัตว์และบรรลุพุทธภาวะแน่นอน”

(โฮเคเคียว หน้า 500, สัทธรรมปุณฑริกสูตร แปลโดยนายวัตสัน เบอร์ตัน หน้า 266-7) 

เนื่องจากข้อความนี้ประกอบด้วยอักษรจีนโบราณ 24 ตัว มันจึงถูกเรียกว่าอักษร 24 ตัวของสัท ธรรมปุณฑริกสูตร