วัดไทเซคิจิ

คำบรรยายโอโกะ – พฤษภาคม 2019

 

บทธรรมนิพนธ์ “จดหมายถึงเมียวอิจิ อามะ”

(妙一尼御前御消息 เมียวอิจิ อามะ โกเซ็น-โกโชโซะกุ)

 

“ผู้ที่ยืนหยัดความศรัทธาต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตรราวกับว่าอยู่ในฤดูหนาว แต่ฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ ตั้งแต่สมัยโบราณ ไม่มีใครได้ยินหรือเห็นฤดูหนาวย้อนกลับเป็นฤดูใบไม้ร่วง อาตมาไม่เคยได้ยินผู้นับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรคนใดยังคงเป็นมนุษย์ปุถุชน  พระสูตรกล่าว “ถ้ามีคนที่ได้ฟังธรรมะ[แท้] ไม่มีแม้สักคนเดียวที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ” (ชินเพ็น หน้า 832)

 

คำอธิบาย

คนที่เชื่อในสัทธรรมปุณฑริกสูตรราวกับว่าอยู่ในฤดูหนาว  อย่างไรก็ตาม ฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ ตั้งแต่ในอดีต อาตมาไม่ได้ยินหรือเห็นฤดูหนาวย้อนกลับเป็นฤดูใบไม้ร่วง ในทำนองเดียวกัน อาตมาไม่เคยได้ยินผู้นับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรจะไม่บรรลุการรู้แจ้งและยังคงเป็นมนุษย์ปุถุชน ข้อความหนึ่งจากบท “กุศโลบาย”(โฮเบ็น)ของสัทธรรมปุณฑริกสูตรกล่าว “ถ้ามีคนที่ได้ฟังธรรมะ[แท้] ไม่มีแม้สักคนเดียวที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ”

 

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ

สัทธรรมปุณฑริกสูตร (法華経โฮเคเคียว): ในสมัยปัจฉิมธรรม สัทธรรมปุณฑริกสูตรในบริบทนี้หมายถึง นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว (ศาสนาพุทธแห่งการหว่านของพระนิชิเร็น ไดโชนิน)

“ถ้ามีคนที่ได้ฟังธรรมะ[แท้] ไม่มีแม้สักคนเดียวที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ” (เนียะกึ อือ มนโป ชะ มุอิจิ ฮือ โจบุตสึ): นี่คือข้อความจากบท “กุศโลบาย” (โฮเบ็น;บทที่ 2) ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร

 

ภูมิหลังและสาระสำคัญ

พระนิชิเร็น ไดโชนินเขียนบทธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ที่ภูเขามิโนบุในเดือนพฤษภาคม ปีที่ 1 แห่งสมัยเค็นจิ (ค.ศ.1275) เมื่อท่านอายุ 54 ปี นี่คือจดหมายซึ่งเขียนถึงเมียวอิจิ อามะ โกเซ็น ที่อาศัยอยู่ในเมืองคามากุระ 4 ปีก่อนหน้านี้ ในปีที่ 8 แห่งสมัยบุนเอ (ค.ศ.1271) พระนิชิเร็น ไดโชนินประสบการบีฑาธรรมครั้งสำคัญที่เกือบจะทำให้ท่านเสียชีวิต (การบีฑาธรรมที่ทัตสึโนคุชิและการถูกเนรเทศไปเกาะซาโดะ) ผลที่ตามมา ลูกศิษย์และผู้ติดตามรับรู้ผลของสิ่งที่เกิดขึ้น และหลายคนละทิ้งความศรัทธาของพวกเขาเนื่องจากไม่สามารถทนต่อความกดดัน  แต่เมียวอิจิ อามะเอาชนะสภาพลำบากเหล่านั้นและยืนหยัดความศรัทธาบริสุทธิ์ของนาง

ในบทธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ พระนิชิเร็น ไดโชนินกังวลเกี่ยวกับเมียวอิจิ อามะที่สูญเสียลูกชายและต้องดูแลลูกชายและลูกสาวที่ขี้โรค ท่านบอกนางว่าลูกชายของนางที่ล่วงลับบรรลุการรู้แจ้งอย่างแน่นอนด้วยกุศลผลบุญจากการปฏิบัติของเขาและกำลังเฝ้าดูแลครอบครัว พระนิชิเร็น ไดโชนินจบจดหมายโดยการขอบคุณเมียวอิจิ อามะสำหรับการถวายจีวรและการส่งคนใช้ไปปรนนิบัติท่าน

 

ประเด็นสำคัญของคำเทศนา

กุศลผลบุญแห่งการบรรเทาผลกรรมของคนๆหนึ่ง (เท็นจู เคียวจุ)

มีหลายครั้งที่พวกเราเผชิญความยากลำบากและความทุกข์ แม้แต่เมื่อพวกเรากำลังยึดมั่นการปฏิบัติ ความยากลำบากและความทุกข์นี้เกิดมาจากบาปกรรมจากอดีตชาติ เนื่องจากกรรมแห่งการดูหมิ่นธรรมะมหาศาลและฝังรากลึก จะปรากฏผลกรรมรุนแรงตลอด 3 ชาติ อย่างไรก็ตาม ด้วยกุศลผลบุญมากมายแห่งการนับถือเมียวโฮ-เร็งเง-เคียว พวกเราจึงสามารถเปลี่ยนและบรรเทาความรุนแรงจากผลกรรมในชาตินี้และชดใช้กรรมด้านลบของพวกเราทั้งหมด นี่คือกุศลผลบุญแห่งการบรรเทาผลกรรมของพวกเรา (เท็นจู เคียวจุ)

บางครั้งในชีวิตของพวกเราอาจจะเผชิญความวุ่นวายสับสนนานาชนิด แต่ด้วยกุศลผลบุญแห่งการนับถือศาสนาพุทธแท้ พวกเราสามารถสร้างชีวิตที่มีความสุขแท้อย่างแน่นอน ตามที่พระนิชิเร็น ไดโชนินกล่าว: “ผู้ที่ยืนหยัดความศรัทธาต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตรราวกับว่าอยู่ในฤดูหนาว แต่ฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ” และ “อาตมาไม่เคยได้ยินผู้นับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรคนใดยังคงเป็นมนุษย์ปุถุชน”    

กุศลผลบุญแห่ง “ถ้ามีคนที่ได้ฟังธรรมะ[แท้] ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ”

(若有聞法者無一不成仏เนียะกึ อือ มนโป ชะ มุอิจิ ฮือ โจบุตสึ)

ณ ที่นี้พระนิชิเร็น ไดโชนินอ้างข้อความจากบท “กุศโลบาย” (โฮเบ็น;บทที่ 2) ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร: “ถ้ามีคนที่ได้ฟังธรรมะ[แท้] ไม่มีแม้สักคนเดียวที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ” ในสมัยปัจฉิมธรรม สัทธรรมปุณฑริกสูตร หมายถึง นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว (ศาสนาพุทธแห่งการหว่านของพระนิชิเร็น ไดโชนิน) ข้อความนี้แสดงให้เห็นความเมตตาไพศาลและไม่มีขอบเขตของพระพุทธะและพลังคุณประโยชน์ที่ไม่สามารถจินตนาการได้ของโกฮนซน ซึ่งทำให้ผู้คนสามารถบรรลุการรู้แจ้งแน่นอน แค่โดยการได้ยินอักษร 5 และ 7 ตัวของเมียวโฮ-เร็งเง-เคียว และพวกเราสามารถสะสมกุศลผลบุญมากยิ่งขึ้นอย่างแน่นอนเมื่อพวกเราไม่เพียงได้ยินนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวเท่านั้น แต่พวกเราเชื่ออย่างแรงกล้าและทุ่มเทความพยายามอย่างขยันด้านความศรัทธาและการปฏิบัติเพื่อนำผู้อื่นมาสู่คำสอนนี้ด้วย

นอกจากนี้ คำสอนสำคัญของนิชิเร็น โชชูคือชะคุบุขุ ผู้ที่เชื่อในศาสนาพุทธแท้นี้ ทุกคนมีภารกิจในการสอนคำสอนของพระนิชิเร็น ไดโชนินแก่ผู้ที่มีกรรมสัมพันธ์กับพวกเรา เพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ซึ่งเกิดจากอิทธิพลชั่วแห่งความศรัทธานอกรีต

ตลอดชีวิตของพระนิชิเร็น ไดโชนิน ท่านอุทิศชีวิตของท่านเองเพื่อเผยแผ่ธรรมะด้วยชะคุบุขุ ในทำนองเดียวกัน พวกเราซึ่งเป็นลูกศิษย์และผู้ติดตาม ต้องตั้งใจแน่วแน่เพื่อเผยแผ่ศาสนาพุทธแท้อย่างกระตือรือร้นและอย่างจริงจังตลอดชีวิตของพวกเรา

 

เนื่องจากคำพูดของพระพุทธะเป็นความจริง คำสอนเมียวโฮ-เร็งเง-เคียวจะถูกเผยแผ่แน่นอน

ในบทธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ พระนิชิเร็น ไดโชนินอธิบายเกี่ยวกับโคเซ็น-รุฝุ ซึ่งหมายถึง การเผยแผ่เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวระดับสูงสุด ดังต่อไปนี้:

“เนื่องจากคำพูดของพระพุทธะไม่มีวันเป็นเท็จ สัทธรรมปุณฑริกสูตรจะถูกเผยแผ่อย่างแน่นอน” (ชินเพ็น หน้า 832)

ในบทธรรมนิพนธ์ “การตอบแทนหนี้บุญคุณ” ท่านเขียน:

“เนื่องจากความเมตตาของพระนิชิเร็นไพศาล นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวจะถูกเผยแผ่เป็นเวลา 10,000 ปีและสืบไปในอนาคต” (ชินเพ็น หน้า 1036)

ใน “คำเตือน 26 ข้อของพระนิคโค” พระสังฆราชองค์ที่ 2 พระนิคโค โชนินกล่าวดังต่อไปนี้:

“จงเผยแผ่ธรรมะสุดความสามารถของท่าน โดยไม่เสียดายชีวิตของท่าน จนกว่าจะบรรลุการโคเซ็น-รุฝุ” (ชินเพ็น หน้า 1884)

ท่านเตือนพวกเราที่มีชีวิตอยู่ในสมัยปัจฉิมธรรม พวกเราทุกคนต้องไม่เสียดายชีวิตของตน และพวกเราต้องก้าวหน้าด้วยการทุ่มเทเพื่อทำชะคุบุขุและเผยแผ่ธรรมะสุดความสามารถของพวกเรา

เพื่อบรรลุการโคเซ็น-รุฝุ พวกเราต้องเผยแผ่ธรรมะด้วยชะคุบุขุอย่างเด็ดเดี่ยว บนพื้นฐาน 3 ทางของการกระทำ-ความคิด คำพูด และการกระทำ

อีก 2 ปีเท่านั้นจะครบ 800 ปีแห่งการเกิดของพระนิชิเร็น ไดโชนิน(ผู้ก่อตั้งของพวกเรา)และการสร้างองค์กรฮกเคโคที่มีผู้นับถือ 800,000 คน  บัดนี้คือเวลาที่จะก้าวไปข้างหน้าสู่เป้าหมายนี้ ภายใต้คำชี้นำของพระสังฆราช ที่รับการส่งมอบสายเลือดมรดกธรรมะ ขอให้พวกเราสร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวที่มั่นคงแห่งต่างกายใจเดียวและทุ่มเทความพยายามทำชะคุบุขุสุดความสามารถของพวกเรา

 

คำชี้นำจากพระสังฆราชนิชิเนียว โชนิน

“ทุกสิ่งเกิดขึ้นมาจากความเชื่อมั่น  ดังนั้น ก่อนอื่นและที่สำคัญที่สุด คือ พวกเราต้องมีความศรัทธาสมบูรณ์ต่อโกฮนซน พวกเราต้องศรัทธาและปฏิบัติต่อเนื่องตามคำพูดที่มีค่าดั่งทองคำเหล่านี้: “ไม่มีใครที่จะไม่บรรลุพุทธภาวะ” (มุอิจิ ฮือ โจบุตสึ)  ไม่มีใครที่จะไม่บรรลุการรู้แจ้ง  พวกเราต้องมีความเชื่อมั่นมากที่ว่าทุกคนจะบรรลุการรู้แจ้งอย่างแน่นอน ถ้าพวกเราศรัทธาและปฏิบัติต่อเนื่อง  อาตมามั่นใจว่านี่คือที่ซึ่งพวกเราสามารถเริ่มเห็นพัฒนาการมากของพวกเราเอง การรู้แจ้งของพวกเราในชาตินี้(อิส-โช โจบุตสึ) และการเดินทางของพวกเราสู่การโคเซ็น-รุฝุ”

(ข้อความจากบทธรรมนิพนธ์ที่ถูกเลือกว่าด้วยความศรัทธาและการปฏิบัติ เล่ม 3 หน้า 31)

 

บทสรุป

เมียวอิจิ อามะ ซึ่งรับบทธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ ดีใจอย่างยิ่งอย่างแน่นอนกับการให้กำลังใจที่มีความเมตตาของพระนิชิเร็น ไดโชนิน นางต้องสลักทุกคำและวลีลงในหัวใจของนาง ขณะที่นางยึดมั่นการปฏิบัติเพื่อตัวเองและเพื่อผู้อื่น นางสวดมนต์อย่างลึกซึ้งและอย่างจริงใจมากขึ้นอย่างแน่นอนเพื่อตัวเองและเพื่อครอบครัวของนางเพื่อชดใช้กรรมด้านลบและมีโชคลาภและความสุข

ในบทธรรมนิพนธ์ “จดหมายจากซาโดะ” พระนิชิเร็น ไดโชนินกล่าว “ไม่สามารถวัดกรรมของคนๆหนึ่ง” (ชินเพ็น หน้า 580)  ดังนั้น เป็นไปได้ที่พวกเราจะเผชิญความยากลำบากและความทุกข์ต่างๆเนื่องมาจากบาปกรรมของพวกเราจากอดีตชาติของพวกเรา

อย่างไรก็ตาม พวกเราต้องสวดไดโมขุให้มากเท่าที่เป็นไปได้และทุ่มเทความพยายามทำชะคุบุขุสุดความสามารถของพวกเรา ถ้าอย่างนั้น พวกเราจะสามารถเอาชนะความลำบากเหล่านั้น ชดใช้กรรมด้านลบของพวกเรา และบรรลุการรู้แจ้งอย่างสงบและอย่างแน่วแน่ เช่นเดียวกับในลักษณะที่ฤดูหนาวที่จะต้องเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ

นี่คือ “ปีแห่งการก้าวไปข้างหน้าด้วยความกล้าหาญ”  ขอให้พวกเราเพิ่มประสิทธิภาพและพัฒนากิจกรรมความศรัทธาและการปฏิบัติของพวกเราและทุ่มเทความพยายามยิ่งขึ้น ขณะที่พวกเราทำชะคุบุขุและพยายามพัฒนาให้เป็นบุคคลที่มีความศรัทธา

@Copyright 2019 Thailand Buddhist Nichiren Shosho Association